Vandaag hebben Tom en Els hun boek “Het klimaatboek” officieel voorgesteld. Onder ruime persbelangstelling zetten de twee auteurs in Rotonde 1 van het federaal parlement kort de inhoud uiteen van het klimaatboek.
Tom gaf kort een overzicht van de wetenschappelijke stand van zaken, en zette ook het denkkader van de ecologische economie uiteen: een economie die rekening houdt met biofysische grenzen, die herverdeelt en die pas dan beroep doet om het markmechanisme. Overheden gebruiken een goede mix aan instrumenten: sociale, juridische en financiële.
Els bracht wat meer in detail enkele voorstellen uit het boek. Passiefhuizen als nieuwe norm voor nieuwbouw en zeker nu al voor sociale woningbouw, een drastisch renovatieprogramma voor bestaande huizen, te beginnen met de gezinnen met een laag inkomen wat betreft wonen. Meer investeren in openbaar vervoer, autodelen en de radicale keuze voor meer fiets, ambitieuze normen voor nieuwe wagens zoals de 1 liter wagen, en in de toekomst individuele vliegquota, wat betreft mobiliteit. Industriële ecologie als strategie voor werken & ondernemen, waarbij geen afval meer wordt geproduceerd en groene bedrijfswagens wat betreft de industriële ondernemen. En tot slot natuurlijk de strategie om te komen tot een energieproductie geschoeid op hernieuwbare leest: het enorme potentieel aan wind, zon en biomassa benutten. Het elektriciteitsnetwerk van de toekomst zal lijken op Internet: veel meer decentraal, met een combinatie van grootschalige windfarms en zonneparken, en micro-WKK, PV-panelen en zonneboilers. Veel consumenten zullen tegelijk ook producenten van energie zijn.
Daarna reageerde professor Jean-Pascal Van Ypersele. Deze wetenschapper is lid van het VN-klimaatpanel IPCC, en zette nog eens uiteen wat dat panel doet. Ontluisterend was dat al meer dan een decennium de wetenschappers aan de alarmbel trekken, maar dat de politiek, ondanks de grotere belangstelling bij steeds meer partijen, nog steeds veel te weinig doet om een klimaatcatastrofe tegen te gaan.
Karen Janssens van Greenpeace was zeer blij met het concrete beleidsplan dat in Het klimaatboek werd uitgetekend. Veel van de voorstellen gaan ook samen met het memorandum van Greenpeace inzake klimaat en energie. “Wie het niet eens met de voorstellen, of sommige maatregelen maar niets vindt, mag gerust andere voorstellen op tafel leggen” klonk het uitdagend.
Ook Sofie Put van het ACW sprak van een geïntegreerd beleidsverhaal, en was aangenaam verrast te zien dat de rode draad door alle beleidsvoorstellen een sociaal verhaal is. Het boek is een pleidooi voor een ecologische omslag vanuit een integrale visie op een ecologische economie, met sociaal rechtvaardige oplossingen. Het boek is daarmee een positief verhaal met nieuwe kansen voor werkgelegenheid en echte levenskwaliteit.